Deze foto hoort nog bij het tripje met de rubberboot op de Sella bij Ribadesella. Die willen wij jullie niet ontnemen. Trouwens moeilijk kiezen welke foto we op de site zetten, want ze zijn allemaal zo mooi.

We leveren de sleutel in bij de havenmeester. Een alleraardigst mannetje die het jammer voor ons vond dat er niet veel zon was. Toch hebben wij genoten van dit schattige plaatsje maar we gaan nu weer de reuring op zoeken van de grote stad. We gaan naar Gijon. Eerst kunnen we nog zeilen met de code zero, maar helaas gaat dat de laatste 12 mijl niet lukken. De spi lag klaar, maar is niet omhoog gegaan.

Gijon, een oude stad waar in het oude gedeelte de leuke terrasjes het straatbeeld bepaald. Waar jong en oud ’s avonds zich vermaken. Je ziet ze buiten met gitaar tokkelen ennnnnn ook hier weer….Cider. Er is zelfs een soort van kunstwerk dat deze traditie verwoord.

Terug aan boord ruim ik de was op die ik bij Johan en Milly aan boord heb mogen wassen. Precies op tijd, want we krijgen een enorme onweersbui over ons heen. Niet met wind maar wel met hagel. Lekker het kacheltje weer aan.

gemaakt van 3200 cider flessen

De kust van Noord Spanje is adembenemend mooi. De enorme hoge bergen zo vlak langs de kust. Wat kan de natuur toch een mooi schouwspel creëren. Telkens weer een ander soort rotsen spel, dan weer heel groen, alles krijgen we te zien. We gaan van Santander naar san Vicente de la Barquera. Weinig wind aan de kust, maar verder op zee wel. Dat betekend dat we last hebben van de swell, de golven. En zeker als je weinig druk in de zeilen hebt is het rollen over de golven geblazen. Nou dames van NTO mijn buikspieren blijven wel getraind hoor. (trouwens, de comford seat is dan echt een troontje) We komen bij de haven aan. Een redelijk smalle doorvaart tussen een soort van dam en de natuurlijke rotsen. Twee Havenhoofd torens verwelkomen ons, maar ook een redelijk grote vis kotter. Hij vaart recht op ons af en dwingt ons naar de rotsen te varen. Wij vonden het een zeer enge situatie maar de vissers op de kotter groette ons vrolijk.

We hebben een uur nodig om een ankerplek te vinden die voor ons diep genoeg is, maar uiteindelijk liggen we op een prachtig plekje met de Pico op de achtergrond met de sneeuw nog op de top. Er is een uur lang een af en aan van viskotters die hooguit een halfuurtje aan de kade liggen en weer vertrekken. ’s nachts is het heerlijk rustig dus we slapen weer als een vorst.  De andere dag gaan we met de rubberboot de rivier een stuk op een drinken dobberend op de rivier ons meegenomen koffie op. Hoe romantisch is dat.

Dan varen we naar Ribadisella. Weer een  klots en rol reis. Arnold rekent uit dat we te weinig water hebben om naar binnen te varen dus gaan we nog een uur de zee op en weer terug. Inmiddels regent het en staat er wel aardig wat wind die we nu eigenlijk niet kunnen gebruiken. We varen de haven samen aan met de Aurora die we in Santander hebben ontmoet. Wat dood eng is dat. De golven rollen binnen en de doorvaart is erg smal. Aan de ene kant de muur en aan de andere kant de brekers op het strand. Het wordt wel beloond met een stukje paradijs. Wat is dit een leuke plaats. Met een markt en een soort cider op terras dat heeeeeel lang geschonken moet worden. Het glas gaat in een soort paraplubak tegen het spetteren en de fles zo hoog mogelijk. Mooi schouwspel.

En weer met de bergen op de achtergrond, jammer dat ze in de wolken zitten

We worden wakker met een zonnetje en een prachtige wind. We hebben er zin in. Nog even een weerbericht binnen halen. Nog steeds alles gunstig. We gaan. 210 mijl voor de boeg! Het is prachtig zeilen. Met spinaker op halen we een max van 12,3knopen snelheid op de log. Wauw!!!!!! Voor de nacht halen we de spi weg en zetten even de code zero. Ook scheuren. Wel een reefje in het grootzeil om het zeil te sparen. Het hangt anders steeds in de zalingen.

Tijdens de nacht valt de wind wat weg. Gelukkig komt er af en toe een buitje over waar we dan weer wind van hebben.

In de ochtend krijgt Arnold een vogeltje op bezoek die de verdere reis mee vaart. In mijn wacht komt er een school dolfijnen om ons heen zwemmen en springen. Wat kunnen die beesten mega hard zwemmen. Een lust voor het oog. Uiteindelijk roep ik toch Arnold om naar dit schouwspel te komen kijken.

We zeilen relaxed de laatste 30 mijl naar Santander. Het is zwaar bewolkt dus we zien pas laat de bergen. We zijn na 32 uur zeilen in Spanje.!! De haven is vol dus we gaan op anker voor de stad. Mooie plek. Er gebeurd van alles in de baai tussen de bergen. Een regatta, zeil les van de optimisten, en een belangrijke roeiwedstrijd. De ‘Kleintje pils’ van de Spaanse roeiers is er ook. Een trommel orkest die de maat van de roeiers opvoert. Indrukwekkend.

Het is zaterdag, dus de stad is vol mensen op terrasjes. We moeten wel omschakelen dat we geen frans meer hoeven te praten. Spaans is lastig hoor!!!

Leuk dat we een Nederlandse boot bij ons op anker hebben die ook bij de vertrekkers horen. Aurora met Milly en Johan. Toch leuk om wat bekends te zien. We gaan met hun een hapje eten in de stad in een bijzonder tentje. De Spaanse keuken is prima. De mensen zijn vriendelijk.

23-5-2015: We verlaten Calais op  een heren tijd: 7:30 uur.  Een beetje mistig maar een rustige 9 knoopjes wind. We genieten weer van Cape Griz nez en Cape Blanc nez, het geeft altijd een echt vakantie gevoel als je daar zeilt. Zo, ga er maar voor zitten, want we gaan een flink rakje maken. Plan is door varen naar Camaret.

We hebben een prachtige tocht. Voor de eerste nacht lekker de Spi op, in de nacht melkmeid, lekker relaxed zeilen. We hebben bezoek van een duif. Een heuse valsspeler, want hij heeft een heel stuk met ons mee gevaren en een versnapering (bakje water) genuttigd.

dorstige duif op bezoek

De tweede dag vlot wat minder, want we hebben knap minder wind en tegen de tijd dat we voor Barfleur/ Cherbourg liggen valt de wind weg.  We worden door de stroom direct weer naar huis gebracht. Balen!!! We veranderen koers en hopen zo wat eerder de stroom mee te krijgen, maar er is niet tegen in te komen. Het is ook zo een moment dat Arnold mij weer even flink moet motiveren. De grib files geven voor de komende uren een gunstig beeld dus daar hopen we op……….en het klopt. Wat een geweldige nacht hebben we gezeild. We scheuren de Kanaaleilanden voorbij met een 60 graden windhoek. Als Arnold en ik wisselen van de wacht (2:30) zetten we voor de zekerheid een reef in het grootzeil. Ik geniet van de plankton die de koppen op zee verlichten en de sterren die ineens aan de hemel staan. Dat belooft een mooie morgen!!

kleuren palet van de ochtendgloren

We komen mooi uit bij Chenal du Four. De stroom loopt aan zijn eind en dus krijgen we op de Rade van Brest ook stroom mee. Om 19:00 uur liggen we in Camaret sur mer. Wat smaakt dat biertje na 59 uur zeilen dan heerlijk!!!!

26-5-2015: We worden wakker met een heerlijk zonnetje. De bikini kan aan. Er worden vandaag nog wat zaken geregeld die eigenlijk al gedaan moesten zijn, zoals Epirb ophangen en de AIS Mob1 programmeren. Dat is zo gemakkelijk nog niet. Er is natuurlijk ook tijd voor een prachtige wandeling naar Point du Toulinguet, met haar indrukwekkende rots partijen en verdedigingswerken. We hebben nu toch echt ons vakantie gevoel te pakken.